Μεταμόσχευση ήπατος σε ασθενείς με ηπατίτιδα Δ : Απαραίτητη η εφόρου ζωής χορήγηση HBIG;

Ferenci Peter1, Reiberger Thomas1, Stadlbauer Vanessa2, Zoller Heinz31 Division of Gastroenterology and Hepatology, Department of Medicine III, Medical University of Vienna, Vienna, Austria2 Department of Gastroenterology and Hepatology, Medial University of Graz, Austria; Center of Biomarker research in Medicine (CBmed), Graz, Austria3 Department of Medicine I and Christian Doppler Laboratory on Iron and Phosphate Biology,…

Η ΗΠΑΤΙΚΗ ΑΚΑΜΨΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΛΙΠΩΔΗΣ ΔΙΗΘΗΣΗ ΤΟΥ ΗΠΑΤΟΣ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΟΛΠΙΚΗΣ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗΣ : Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ROTTERDAM

Laurens A. van Kleef, Zuolin Lu, M. Arfan Ikram, Natasja M.S. de Groot, Maryam Kavousi, Robert J. de Knegt, Journal of Hepatology (2022), doi: https://doi.org/10.1016/ j.jhep.2022.05.030. Δείτε την περίληψη του άρθρου.

Effect of Endoscopic Bariatric and Metabolic Therapies on Nonalcoholic Fatty Liver Disease: A Systematic Review and Meta-analysis

Pichamol Jirapinyo P, et al. Clinical Gastroenterology and Hepatology 2022;20:511–524 ΠΕΡΙΛΗΨΗ Σκοπός: Η απώλεια σωματικού βάρους μέσω της αλλαγής του τρόπου ζωής παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος (ΜΑΛΝΗ). Οι ενδοσκοπικές βαριατρικές και μεταβολικές θεραπείες (ΕΒΜΘ) έχουν προσφάτως αναπτυχθεί αποτελώντας μία εναλλακτική θεραπευτική επιλογή της παχυσαρκίας. Σκοπός αυτής…

Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΟΥ HBsAg ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΕ ΝΟΥΚΛΕΟΤ(Σ)ΙΔΙΚΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ HBV ΓΟΝΟΤΥΠΟ KAI ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΟΥ ΙΙΚΟΥ ΑΝΤΙΓΟΝΟΥ

Η θεραπεία με νουκλεοτ(σ)ιδικά ανάλογα σχετίζεται με αποτελεσματική καταστολή των επιπέδων HBV DNA, σχεδόν σε όλους τους ασθενείς με HBV λοίμωξη. Η καταστολή των επιπέδων HBV DNA σχετίζεται με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών της ηπατικής νόσου, χωρίς ωστόσο εξάλειψη του κινδύνου ανάπτυξης ηπατοκυτταρικού καρκίνου. Δείτε ΕΔΩ το άρθρο.

ΕΝΑΣ ΜΗ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΠΡΟΒΛΕΨΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΗΞΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗΣ ΣΕ ΚΙΡΡΩΤΙΚΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ

Η ρήξη της αντιρρόπησης αποτελεί ένα κρίσιμο σημείο, ενδεικτικό της εξέλιξης της νόσου σε κιρρωτικούς ασθενείς. Στην κλινική πρακτική, η διάκριση των ασθενών με αντιρροπούμενη και μη αντιρροπούμενη κίρρωση σχετίζεται σημαντικά με τον καθορισμό της πρόγνωσης αυτών των ασθενών. Δείτε ΕΔΩ το άρθρο.